made in ihsan celep

20/06/2009

konuşuyorsun ama beni dinlemiyorsun anlamıyorsun

biliyorum farkındasın ama beni hiç anlamıyor anlamak istemiyorsun

zavallı ben yanlızlık lar içindeyim sen hiç bana yardımcı olumuyorsun

sesleniyorum ama beni bir türlü duymuyorsun konuşmuyorsun

 

kaçıyorsun benden sevgimi hislerimi duygularımı anlamıyorsun

nereye karadar bu gidiş söylermisin,anlatırmısın

hani duygular hani aşkımız nerede o sevgi dolu güzel sözler

Söylermisin bana umut verdiğin o yürek şimdi acı çekiyor dinlermisin

 

bak herzaman kinden  dolu dolu gözlerim yüreğim yangın yeri alev alev

sen hiç böyle yapmazdın,sen beni yallnız bırakmazdın ne oldu sana böyle

yaşlandı yüreğim,bitkin düştü bedenim,yoruldum,yoruldum ne olur dinle

sözler,konuşmalar umutlar hep senle başlardı,hep senle biterdi

 

biliyormusun halen seviyor halen tapıyor,halen istiyor bu yürek seni

ama sen farkında değilsin birtanem sen farkında değilsin

umutlanmak istiyorum ama ne çare sen oralı bile olmuyorsun

seslenmek istiyorum ama sen duymak bile istemiyorsun

 

inan rüyalarımdan bile kaçıyorsun ne yapmam lazım bilemiyorum

zavallı ben demek geliyor içimden duygu çöllerinde susuz kalmiş aşık

ne garip aşkımı anlatacak kimsecikler yok

vay halime demek geliyor,o güzeller güzeli nerede

Hani o gözlerin varya dünyalar güzeli içimi yakıyor

Senin yanında ruhum hür,özlem duymuyor bedemim hiç birşeye

Sanki bir mabetteyim,sanki günahlardan arınmış gibiyim

Bir çocuksu eda var yüreğimde kalbim kıpır kıpır atıyor

 

Düş kurdum bugün biliyormusun senle bir yerlerdeydik

Taaa uzaklarda bir yerlerede sadece sen ve ben

Çok mutluyduk ikimiz biliyormusun güzel gözlü meleğim

Dünyalar tatlısı,bitanem,senle sanki bir bütünüm

 

 

ÇANAKKALE ŞEHİDLERİNE

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

- Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde-gösterdiği vahşetle "bu: bir Avrupalı"

Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!

Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer
Kaynıyor kum gibi, tûfan gibi, mahşer mahşer.

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,
Osrtralya'yla beraber bakıyorsun; Kanada!

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.
Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.

Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela...
Hani tauna da zuldür bu rezil istila...

Ah o yirminci asır yok mu, o mahlûk-i asil,
Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrarı! hayasızcasına,

Maske yırtılmasa halâ bize affetti o yüz...
Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,
Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Öteden saikalar parçalıyor afakı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer
O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,
Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
Kahraman o orduyu seyret ki, bu tehdide güler!

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?
Çünkü te'sis-i ilahi o metin istihkam.

Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;
"O benim sun'-i bediim, onu çiğnetme" dedi.

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...
O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid'i...
Bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Sana dar gelmeyecek makber'i kimler kazsın?
"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...
Seni ancak ebediyetler eder istiab.

"Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;
Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;
Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;
Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsan oradan;

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin'i,

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...
Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Mehmed Akif Ersoy